2011 11 17 Tan-Tan

Posted by on 17 november 2011

Datum

do.17.nov.11

Bestemming

Tan-Tan (MA)

Hoogte

45 m

Route

Guelmim, Tan-Tan.

Dagscore

Afstand

Rijtijd

Snelheden

Hoogte

Lichaam

Dag

Totaal

Dag

Effectief

Gem.

Gem. (eff.)

Max

Hoogtemeters

Gem. Hartslag

Max

Calorieën

134

5.742

8:47

6:22

15,2

20,8

64

930

134

168

5606

 

Half tien op, al had ik gerust nog een uurtje willen dommelen. Dan zou het vertrek helemaal een latertje worden, want met twee uur schrijfwerk en een half uur ordenen en inpakken is het alweer na twaalven als ik aan de rit kan beginnen. Tijd voor het ontbijt schiet er derhalve bij in, ik zal het moeten doen met een Snickers.

Nog voor ik de eerste trap kan geven word ik aangeschoten door een oudere meneer (64) op een afgetrapte bromfiets. Iedereen die mij in de directe nabijheid van mijn hotel aanschiet is per definitie verdacht, ook al spreken ze Duits en zijn ze goed op de hoogte van de weg naar Dakar. Deze meneer verkoopt auto’s in Mauritanië, Senegal en Mali, en drukt me op het hart voldoende water, brood en sigaretten mee te nemen in de woestijn. Een slof sigaretten zal bij het woestijnvolk meer waard blijken te zijn dan geld.

Ik dank de aardige man voor zijn advies, maar in het stadscentrum rijd hij nog steeds achter me en gebaart te stoppen. De goedkoopste slof sigaretten zal ik aantreffen in een klein winkeltje in de steeg, geen 350 maar slechts 200 dirham. Mm. Een kennis die komt aanwaaien bevestigd het verhaal: Ga nooit de woestijn in zonder slof sigaretten. Mm. Ik bedank voor de goedbedoelde adviezen, maar zie niks in sigaretten die ik ooit wellicht één keer nodig zal hebben. Daarnaast vermoed ik straks twee mensen rokend de dag door te hebben geholpen terwijl ik nodeloos kosten maak en bagageruimte verlies. Dank je de koekoek. De oude man stapt gepikeerd op, ik moet het zelf maar weten. Dat doe ik graag, mijn onderbuik zegt dat Guelmim niet schroomt toeristen voor eigen gewin te misbruiken.

Gisteren dronk ik me de dag door met de zelfgemaakte dorstlesser uit appelsap en water. Helaas is sap hier slecht verkrijgbaar en val ik terug op het beproefde recept van cola en water. Het fietsen gaat er niet minder om, en al snel trap ik 20-plussers door een onherbergzaam landschap. De weg bestaat uit rammelasfalt, voornamelijk stukken grove grindweg. Echt lekker rollen doet het niet. De weg slingert om de bergjes links en rechts, en is nog niet zo vlak als gehoopt.

Na de eerste 50 kilometers stoppen twee jonge Vlaamse motorrijders. Ze rijden op oude Honda’s (XR600), zijn onderweg naar Burkina Faso en informeren me over andere fietsers. Op 12 kilometers achter me is er een Belgisch stel, daarachter zit een groepje van drie, en daar weer achter nog wat Belgen. Awel, dat is bij elkaar zo nog een hele karavaan in de woestijn.

Veel verkeer is er niet meer, en er wordt flink gegroet en aangemoedigd door truckers en automobilisten. Opvallender is het gebrek aan bermmensen. Was ik gewoon geraakt aan mensen die op vervoer wachten, de schapen hoeden of gewoon wat rondhangen, sinds vanochtend is het stil geworden. Huizen, kuddes en akkerland, je ziet ze ook amper meer.

Het klimmetje van liefst 175 meter was vanochtend wel aangekondigd, niet dat het asfalt vanaf hier weer van topkwaliteit is. Ze is zo vers dat de strepen er nog niet opgekalkt zijn. Vanaf een uur of vier steekt de wind op uit het noordwesten, en op de stukken naar het westen kan ik derhalve geen gebruik maken van de lage rolweerstand. Daarna gaat het beter en loopt de gemiddelde kruissnelheid gestaag op.

Tientallen politieposten heb ik in Marokko ongehinderd kunnen passeren, maar bij de ingang van Tan-Tan wil Oom mij niet laten gaan zonder dat ik geregistreerd ben. Mm. Het zou zo kunnen dat ik de Westelijke Sahara ben binnengereden, waarvan haar bewoners heimelijk blijven hopen dat de Marokkaanse bezetting ooit zal eindigen. Getuige de hoeveelheden manschappen en materieel, waaronder tanks, die ik vandaag op de weg heb gezien lijkt dit voorlopig niet realistisch.

In het nette restaurantje Darna (sinds een half jaar open) geef ik de pizza een herkansing. Ik word in mijn keuze voornamelijk door de ober gestuurd, die laat weten welk deel van de menukaart momenteel niet beschikbaar is. De kok en veel ingrediënten genieten nog van de Eid-el-Adha-vakantie, en met een pizza lijk ik de beste kansen te hebben op succes in de keuken. Telkens wanneer mijn ogen afdwalen naar andere delen van de menukaart attendeert de ober mij op pizza. En toegegeven, ze smaakt beter dan gisteren en is goedkoper.

Tan-tan is maar een raar gat, en zeker niet zo verzorgd als Guelmim of Tiznit. Ik strijk neer in, naar wat lijkt, het beste hotel van de stad. Op de kamer is zelfs een uitstekende netwerkverbinding mogelijk, maar geen internet. Dat dan weer niet. Besteed de avond met het wassen van lijf en kleren, het bijdrinken en uithijgen. Dat laatste duurt minder lang dan verwacht, en tegen elven voel ik me alweer helemaal het mannetje. Laâyoune is nog 300 kilometers, zal ik dat in drie of toch maar twee dagen doen? Een dagje rust in de jeugdherberg aldaar zal me vast welbekomen. Lig er om één uur in. Lekker dagje geweest vandaag, veel veelbelovende landschappen gezien.

2011 11 17: De route

Track Length: 133.9km
Altitude Range: 356m (Min Height: 3m ~ Max Height: 359m)
Total Climb: 486m | Total Descent: 765m
Address: Guelmim, Guelmim, Guelmim-Es Semara
Latitude: 28.9930312
Longitude: -10.0541223

Powered by GPSies.com · Developed by Bikes.org.uk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *