2011 11 21 Boujdour

Posted by on 21 november 2011

Datum

ma.21.nov.11

Bestemming

Boujdour (MA)

Hoogte

40 m

Route

Laâyoune, Lemsid, Boujdour.

Dagscore

Afstand

Rijtijd

Snelheden

Hoogte

Lichaam

Dag

Totaal

Dag

Effectief

Gem.

Gem. (eff.)

Max

Hoogtemeters

Gem. Hartslag

Max

Calorieën

191

6.256

10:02

7:45

19,0

24,6

41

727

114

140

8440

 

Zit om negen uur aan het ontbijt, en ik lijk me begeven te hebben in een land zonder ochtendmensen. De hotellobby was geheel en al verlaten, en in het restaurant staan de twee personeelsleden nog wat bij te gapen. Het buffet biedt vers Marokkaans brood, een hardgekookt ei, jam en een smakelijke bak koffie. Niet de luxe waarin je je waant te leven mocht je daadwerkelijk 65 dirhammen voor het ontbijt betalen.

André, een Duitse pensionado, is hoogst verbaasd door mij aangesproken te worden. Rijdend vanuit zijn woonplaats Tan-Tan Plage hadden hij en z’n vrouw nog een levendige discussie over die gekke fietser, en nu vraagt dezelfde meneer zomaar de weg. En hij begrijpt mijn haast, want het is reeds half elf en Boujdour is nog een eind fietsen.

Net buiten de stad is een grote shovel bezig een zandduin te verplaatsen die de weg dreigt te blokkeren. Tot dusverre heb ik geen last van migrerende zandbulten gehad, en ik vraag me af of dat verder naar het zuiden zo gaat blijven. In elk geval zijn er op de route van vandaag weinig zandduinen te bekennen. Het landschap is een dodelijke saaiheid van een vlakte met zand, stenen en wat struikjes.

Net als eerder tref je soms een wandelaar langs de kant van de weg. Soms zijn dit nomaden op zoek naar een lift, maar een enkele keer tref je mannen in lompen die met een plastic zak op de rug de bermen afspeuren. Ik stop er vandaag eentje om hem een mandarijn te overhandigen. Die gaat, na een korte knik van dank, direct in de plastic zak.

De wind is vandaag opnieuw mijn grote vriend. Ondanks dat de kwaliteit van het asfalt te wensen overlaat word ik voortgeduwd naar het zuidwesten door een harde wind uit het noorden. De kruissnelheid ligt rond de 25, en zelfs de gemiddelde snelheid blijft maar oplopen. Pauzes zijn er enkel voor de plasjes, teugen cola en water, wat zoetwaren of het eten van mandarijntjes.

Op de weg naar Boujdour passeer ik alleen de haven van Laâyoune en het dorpje Lemsid. Dat lijkt uit weinig meer leven te bestaan dan een service station, bestaande uit een benzinestation, een café annex restaurant en een minimarkt. Veel meer dan dat heeft de fietsende reiziger ook eigenlijk niet nodig.

Nu ik niet getergd wordt door spelbrekers als draaiende winden of knieknakkende klimmetjes lijkt het mogelijk de voortgang van de fietstocht eens beter te gaan managen. Hiervoor staan me een drietal prestatie-indicatoren ter beschikking waarmee ik de stuurgroep met een onderbouwd betoog tegemoet kan treden. De belangrijkste indicator is de gemiddelde snelheid. Deze bevat ook alle te nemen pauzes en zal derhalve altijd gelijk of minder zijn dan de tweede indicator, de gemiddelde rijsnelheid. Deze geeft gedurende de dag een goede maat of de primaire prestatie-indicator zich kan verbeteren wanneer ik wat minder pauzeer. Tot slot is er de actuele snelheid, die weer bijstelling kan veroorzaken van de verwachte gemiddelde rijsnelheid. Ja, en zo blijven we lekker bezig in de woestijn.

Ben (30) is, 17 kilometers voor Boujdour, degene die toch nog roet weet te gooien in het neerzetten van een persoonlijke toptijd. Maar hij verdient het, want hij fietst tegen de wind in en zit al een jaar in het zadel. Vanuit Australië is hij via zuidelijk Afrika onderweg naar Europa. En hier in Marokko kan hij de Europese invloed al voelen. Ben praat honderduit en vertelt over zijn ontberingen en de dingen die mij nog te wachten staan. Met zijn groezelige shirt, smerige handen en gebutste fietshelm lijk ik eerder te spreken met een mijnwerker dan een fietscollega. Evenzo is het goed mogelijk dat hij mij een paspop vindt, zo weggelopen uit een televisiereclame. Elke weg, de rit naar en door Mauritanië is vanaf Boujdour heel spaarzaam voorzien van faciliteiten. “Bring enough water and food.” Over sigaretten geen woord.

Naast de wind is ook de zon mijn vriend aan het worden. Ging ze in Guelmim nog onder om 19 uur 48, vandaag is dat al opgelopen tot 20:08. Dat is mooi, en in het schemer meld ik me bij de politiepost aan de rand van de stad voor een praatje en het laten noteren van de paspoortgegevens. Tijdens een eerdere controle vandaag raadde de dienstdoende agent me aan toch vooral fiches te gaan maken. Dit zijn fotokopieën van je paspoort, aangevuld met een standaardformuliertje. Nou, hij werkt maar mooi even voor z’n geld.

Langs de brede laan die de stad ontsluit tref ik twee standbeelden van struisvogels. De dromedarissen van Tan-Tan vond ik nog passend, en ik vraag me af welke creativiteit er nog meer te wachten staat. Op de trap naar hotel Qodz tref ik de fiets van een Duitse collega, en aangezien het zo onbeheerd laten staan van de ligfiets mij niet een goed idee lijkt strijk ik neer in bij de concullega’s van Taiba. Die hebben zelfs draadloos internet en kunnen – na enige drang – een korting aanbieden. Helaas raak die ik kwijt bij een keurig restaurantje, want als ik de ober wat ongelovig zie kijken als de kok de prijs opstelt weet je hoe laat het is. Wellicht moest ik maar weer eens prijzen gaan opvragen voor ik aanschuif.

Het restant van de avond in alle rust besteed op de kamer, ruim voorzien van internet en verse melk. De statistieken van vandaag zien er goed uit: Een gemiddelde hartslag van 114 is uitstekend, en een dagafstand van 190 geeft zelfs hoop dat ik Mauritanië kan doorkruizen zonder visumverlenging. Mmm. Lig er om twaalf uur in, moe en voldaan.

2011 11 21: De route

Track Length: 191.6km
Altitude Range: 91m (Min Height: -5m ~ Max Height: 86m)
Total Climb: 209m | Total Descent: 260m
Address: El Aiún, Laâyoune, Laâyoune-Boujdour-Sakia El Hamra
Latitude: 27.1502633
Longitude: -13.1980519

Powered by GPSies.com · Developed by Bikes.org.uk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *